Yüzüm yok

Ben çok güzeldim eskiden.

Kavaklar kurumadan önce.

Anneler öldürülmeden biraz önce.

Fotoğraflar yırtılmadan,

Taş bebek kırılmadan,

Kuşlar kafeslere girmeden önce.

Şimdi küsüm aynalara,

Dürüstlükleri canımı yakıyor.

Çirkinliğimi yüzüme vuruyor.

Git!, diyor burdan.

Git!

Kalbine ayna tut.

Yüzüne değil.

Vazgeç savaşmaktan.

Sessizsin, kimsesizsin…

Sen hiç kimsesin.

Git burdan!

Kuşlar vuruluyor kanadından.

Kedilerin kuyruklarına teneke bağlıyorlar.

Köpekleri taşlıyor,

Kadınları vuruyor,

Çocukları öldürüyorlar.

Ve ben çirkinleşiyorum.

Yüzüme bakamıyorum.

Yüzüm yok!