sizsiniz

Herkes yaptığıyla burda kalsın.

Kimlerin ne yaptığını saymayacağım.

Ama bilin ki hiçbir şeyi unutmadım.

Ve bilin ki ben sizden kaçıyorum.

Gözüm arkada değil.

Biliyorum, içinizdeki utançla gelen rahatlamayı…

Biliyorum, korkmayın.

Siz yapmanız gereken herşeyi yaptınız.

Sağolun.

Ama bilinsin.

Can parçam, abim!

Yürek sızım, annem!

Açık yaram, babam!

Her şey ama her şey sizin eseriniz.

Kız kardeşine sahip çıkmayan bir abi,

Sarıp sarmalamayan bir anne,

Onu kurtarmayan bir baba…

Küçüktüm ben.

Korumalıydınız beni.

Sahip çıkmalı,

Sevmeliydiniz.

Ben çok küçüktüm.

Ufacık dünyamda sizden başka hiçbir şeye ihtiyacım olmadı.

Her şeyin yokluğuna alıştım.

Sizin sevgisizliğinizden başka.

Anne olma hayalleri kuramadıysam,

Sebep sizsiniz.

Bağıra bağıra gidiyorum,

Sebep sizsiniz.

Beni kurtarın diye çığlık çığlığa gidiyorum.

Sebep sizsiniz.

Kimse sebep sanmasın kendini.

Ne bir aşk, ne bir vicdan azabı…

Ne geri dönülmez bir hata…

Hiçbir şey değil sebebim,

Ailemden başka.

Evet sizde kırdınız.

Ama sadece kırdınız ve geçti.

İzi bile yok, bitti.

Ve biliyorum ki sizin için akıttığım her gözyaşının acısını,

İntikamını alır yer yüzü…

Kimse üstüne alınmasın gidişimi.

Annem alınsın.

Babam alınsın.

Abim alınsın.

Yalnız bıraktınız evin küçük ve masum kızını.

Yalnız ve kimsesiz.

Kaç gece ağlayarak öptüm annemin ördüğü kazağı.

Babamın çoraplarını kaç kere öperek isyan ettim sevgisizliğine…

Ah! Abim…

Sen beni çok  üzdün, terinin kokusunda öldüğüm…

Beni yapayalnız bıraktınız.

Boğuldum yalnızlığımda.

Beni sizsiz,

Sevgisiz bıraktınız.

Sebep sizsiniz.

Çirkin bir kız çocuğuyum ben hala.

Burnumda sümükler.

Ellerim pis…

Sevmediniz…

Sebep sizsiniz.

Artık pelin diye bir yükün yok babacım…

Artık pelin yok…

Sebep sadece sizsiniz.

Üstümü örter misiniz?