Bedenimin içinde çırpınan bir şey
var.
Hapsolmuş.
Çıkmak için kendini paralayan bir
şey…
Kalbimi sıkıştıran,
Söz dinlemeyen,
Beni mutsuz eden bir şey…
Kaçmaya çalışıyor.
Gece gündüz…
Kaçamıyor.
Bedenime yabancı bir şey bu…
Gözlerime bakamıyorum bu yüzden.
Gördüğümü tanımıyorum.
Bu gözler benim değil.
Soğuk, itici, donuk…
Bu beden benim değil.
Katı, uyuşuk, ağır, halsiz…
Kalbim var bir tek.
Oda acıyor.
Bu acılar benim değil,
Benim suçum değil.
Bedenime hapsolan çığlığı atsın
birileri.
Yardım edin, kaçamıyorum!
Nefesim kesiliyor, boğuluyorum.
Her gün ölüyorum.
Yardım edin.
Pembe elbisemi giymek
istemiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder