10 Mayıs 2016 Salı

tadı yok

Sona yaklaştığımı hissediyorum.
Gece ve gündüz artık farksız.
Yemek ya da aç kalmak.
Gülmek ya da ağlamak farksız.
Kahkahalarım tatsız.
Düşünmek istiyorum sadece.
Düşünmek iyi geliyor.
Geçmişi.
Çocukluğumu.

Umut gözlüklerimi takamıyorum artık.
Pembe olanları.
Tedaviyi reddetmekle aynı.
İlaçlarımı seviyorum ama.
Onlar güzel.
3 yılı geçti birlikteliğimiz.
Onlar olmasaydı herşey daha kötü olacaktı.
Onlarla da kötü aslında ama az kötü.
İnsanlar küçümsüyor.
Hasta diyorlar.
Ben hasta değilim.
Siz körsünüz.

Sona geliyorum.
Belki de başa.
En başa.
Her şeyin başladığı yere.
Biliyorum.
Az kaldı.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder