10 Mayıs 2016 Salı

Vazgeçiş

Her şey aklıma gelirdi de öleceğimi düşünmezdim hiç.
Korkuyorum biraz.
Küçük bir çocuğun sınıfta aşı sırasını beklerken yaşadığı kaygı var içimde.
Biraz korkuyorum.
Dürüst olmak gerekirse, kendimi yokluyorum bazen.
Kedilerden vazgeçebilecek misin?
Köpeklerden?
Kuşlardan?
Babanın sabun kokan ellerinden,
Babanın pürüzlü, sert ama sahiplenen ellerinden…
Okumaktan, yazmaktan, çocuklardan?
Kalsam ne olacak peki, daha fazla acıdan başka.
Daha fazla yorgunluk,
Bir mahkum gibi beklemek.
Ölümü beklemek.
Beklemek bana göre değil.
Ben gidiyorum ona.

Koşa koşa.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder