Toparlanıyorum.
Özellikle güç topluyorum.
Kolay değilmiş vazgeçmek.
Dürüst olmalıyım.
Korkuyorum ölümden.
Belki, diyorum.
Belki bir umut vardır.
Belki yarın sabah bir mucize
olur.
Hayat bana ‘’senin anlamın bu
işte al!’’ der.
Anlamımı bulurum.
İyi ki derim belki.
İyi ki giymemişim pembe elbisemi.
Ama olmazsa bir mucize…
Gökyüzüne bakmazsa yine insanlar.
Hayatının anlamı olan,
Anlamını bilemeyen insanlar…
Mutlu olduklarını sanarak yaşamaya
devam ederlerse…
Ölmeye devam ederlerse…
İnsanlara gülümsemezlerse…
Hayvanları okşamazlarsa…
Pembe elbisemi giyerim, giderim
bende!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder