‘Neden?’ diyorum kendime uzun
zamandır.
Yaşanılanları eksiksiz
anlatıyorum ama hala ne hissettiğimi bilmiyor kimse.
Kolay mı sanıyorlar acaba?
Kolumdaki morluğu unutmayı,
Söylenilen yalanları,
Salaklığımı…
Yalan gözleri,
Sonradan farkettiğim
kandırılmışlığımı.
‘Neden?’
Bunu bilmek hakkım olmalı.
Kalkmak üzereydim ben.
Yeniden, demiştim kendime.
Omzumdan yumruklandım.
Çok sertti.
3 kez mi?
5 kez?
Düştüm!
‘ Beni kurtar!’ diye yalvardım
babama.
Pek önemsemedi.
Kim, kimi kurtarmış ki?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder