Ezbere yaşıyorum.
Saati saatine…
Düzenli bir hayat merakı insanı
sadece mutsuz eder.
Bu düzen kimin?
Yürüdüğümüz yollar aynı,
Attığımız adım sayısı bile aynı,
Bilgisayarlar, telefonlar,
paralar, insanlar…
Düzenli bir hayat, her gün aynı!
Ne büyük gurur!
En son ne zaman kır çiçeklerini
kokladın?
Yolda gördüğün çocuğa gülümsedin
mi bugün?
Ya da yediğin simidin yarısını
gözünün içine bakan o köpeğe verdin mi?
Telefonda konuştuğun kişiye
içtenlikle ‘’nasılsın’’ dedin mi?
Nefret ediyorum sizlerden,
Düzenli hayatlarınızdan,
Düzenli saatlerinizden,
Hayatını düzenli olarak mahveden
insanlardan,
Pis kalplerinizden,
Hepinizden…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder