Gittim... 

Hiç düşünmemiştim aslında gitmeyi. Nerden çıktı ki şimdi durup dururken? Ben giyeceğim gelinliği düşünüyordum daha bu sabah. Sana yapacağım acı kahveyi düşünüyordum. Ama sen neyi düşünüyordun bilmiyorum. Hayattan tek istediğim sendin halbuki. Küçük bir evdi hayalim her sabah seninle uyanılacak... Yakışıklı bir erkek çocuğuydu istediğimiz adı ege olan.. Çok mu uçmuşuz dersin. Ama gerçek olacağından o kadar emindim ki ben nasıl oldu da gittim bilmiyorum. Öleceğimi sanırdım sensiz kalırsam, nefes alamam, kalbim sıkışır, yemek bile yiyemem.. Ama yaşıyorum işte, aklıma sen gelmediğin sürece... Tek canımı yakan, kurduğumuz hayaller, yaptığımız planlar.O hayalleri kurmasaydık daha mı çabuk unuturdum seni...Sanmam. Kimbilir unuturuz belki de, aşkımızı,gülmelerimizi,ağlamalarımızı,yaptığımız delilikleri,verdiğimiz sözleri,vitrinlerde seçtiğimiz gelinlikleri,seçtiğimiz alyans modellerini..Ya da belki karşılaşırız yıllar sonra kaldığımız yerden devam eder....Öff ne diyorum ben ya!