Beklemediğim durak kalmadı bu şehirde.
Binilmedik dolmuş bırakmadım.
Koşar adımlarla bitirdim sokakları.
Kulaç ata ata iteledim suları.
Soluk soluğa...
Bindiğim hiç bir dolmuş beni hayallerime götürmüyor.
Vardığım yer hep hayal kırıklığı.
Ben mecburi yolculuklar yolcusuyum.
Tüm haksızlıkların solcusu...
Tüm aşkların...
Başlangıçların ve bitişlerin hep aynı mı olması gerekir?
Bugün bir dolmuşa binsem götürür mü beni çocukluğuma?
Eskiden insanlar acıkınca yemek yer,
Susayınca su içermiş.
Dolmuşlar dolunca kalkar,
İlişkiler aşık olunca başlarmış.
Peki şimdi neden acıkmadan yiyor,
Susamadan su içiyoruz?
Dolmuşlar daha dolmadan kalkıyor artık.
İnsanlar sevmeden sevişiyor şu günlerde...
Doğru olanı mı bulmaya çalışıyoruz deneye deneye.
Benim doğrum seni ne ilgilendirir ki sahi?
Haydi toparlanında dolmayan dolmuşlara,
Aşksız ilişkilere,
Bitmeyen bencilliğimize kül olalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder