Ben seni bir akşamüstü ılıklığıyla sevdim.
Rutin, tanıdık ve huzurlu...
Ilık sevdim ben seni.
Ilık bir çay, ılık bir su, ılık bir aşk...
Akşamüstlerinin o tanıdık bir ılıklığı vardır ya hani o bana seni hatırlatır hep.
Akşam yemeği havasının o ılık kokusu.
Akşam haberlerinin rutinliği ve huzuru.
İşte öyle rutin, öyle tanıdık, öyle ılık...
İlk günden beri...
Benim kalbim hep ılıktı.
Peki senin kalbin nasıl bu kadar soğuk?
